Etiketler

, ,

Affedilmeyenler…

 

Affetmesin bizi evrenin kıyısında duran

Ve çorak topraklarda kızgın kumlar olsun yuvamız,

Ayaklarımızın altını kessin sivri kum tanecikleri,

Kazınsın benliğimize tüm korkularımız.

 

Kıyametin bekçisi okumasın isimlerimizi,

Almasın bizi diğer insanların olduğu yere,

Ruhlar cehenneme ve cennete gitsin,

Bir biz kalalım bu boş evrende.

 

Akbabalar kanımızla susuzluğunu gidersin,

Kurtlar kemirsin bedenlerimizi,

Dişlerimiz birbirlerine geçsin,

Leşlerimizin kokusu karışsın.

 

Gözlerimiz oyulsun, dilimiz kesilsin,

Kulaklarımız delinsin, ellerimizi dilimlesinler,

Birbirimizin varlığından bir tek şeyle emin olalım,

Orada diğerimizi yalnız bırakmayacağımız sözleri…

 

Başkalarının çocuklarına sahip olalım,

Dölümüz lanetlensin,

Fareler kemirsin kalbimizi,

Asit yağmurlarında dans edelim yine de.

 

Her şeyimiz bir an ve her anımız sonsuz olsun,

Sevgimiz saniyelerle, acımız yıllarla ölçülsün,

Zaman çalsın tüm hayatımızı vurduğu her darbeyle,

Ruhumuz bile yaşlansın zımparadan tecrübelerle.

 

Yine de seninle atlayalım piranalarla dolu denizlere,

Kazıklı kafeslere kapasınlar ikimizi,

Birbirimize çaksınlar çivilerle,

Affedilmeyelim, seninle ben affedilmeyelim.

 

 

Bahadır İçel – Nisan 2006

 

 

 

Reklamlar